Volgens Triny Reesink (Icare Thuisbegeleiding) raakt eenzaamheid alle leeftijden

Triny Reesink en haar collega’s van Icare Thuisbegeleiding hebben letterlijk en figuurlijk tropenweken achter de rug. Ze zijn inmiddels redelijk gewend aan de nieuwe manier van werken in deze coronaperiode: je collega’s minder zien, vergaderen op afstand, letten op de veiligheidsvoorschriften. De afgelopen periode heeft erg veel impact op de cliënten waar Icare contact mee heeft, constateert Triny.

Icare Thuisbegeleiding heeft in de gemeente Dronten contact met vrijwel alle leeftijdsgroepen, met ook een sterk uiteenlopende achtergrond. ‘Je merkt dat bij veel mensen de rek eruit is. Ze zijn prikkelbaarder. Het extra isolement door corona heeft veel kwetsbaren geen goed gedaan. Bij veel mensen die al in de knel zaten merken we dat ze niet goed de vakantieperiode zijn doorgekomen’, zegt Triny Reesink.

Financiële problemen
Het team van Thuisbegeleiding kijkt samen met betrokkenen verder naar de oorzaken waarom mensen in problemen komen, steeds geïsoleerder raken en zich verder afsluiten van de buitenwereld. Bij eenzaamheidsgevoelens is er vaak meer aan de hand. ‘Financiële problemen en de schaamte daarvoor spelen vaak een rol. Jongeren missen contacten doordat het onderwijs anders is georganiseerd. Maar ook wanneer je voor een naaste moet zorgen is het zwaar. Wanneer je zorgt voor een ouder, ook nog een gezin hebt waarvan de kinderen thuis zijn, dan moet je veel ballen in de lucht houden.’

Picknickmand

Icare kan binnen de eigen organisatie veel oplossingen bieden en hulp inschakelen om mensen weer op de rit te krijgen. Er zijn daarnaast ook goede contacten met onder meer MDF, Humanitas, De Meerpaal en Vraagelkaar. ‘Soms geven we ook gewoon eenvoudige praktische tips. Wanneer je moeilijk contact legt, dan begint het al met het gedag zeggen van je buren. Gezinnen die niet op vakantie kunnen wijzen we er toch op om ontspanning te zoeken: neem met mooi weer de picknickmand mee en ga met z’n allen naar het bos.’

Burgers in de Knel
Triny Reesink van Icare maakt al geruime tijd deel uit van Burgers in de Knel, een van de initiatiefnemers van ZamenEen. Zij wijst op de toegevoegde waarde van deze initiatieven voor haar organisatie, onder meer voor een nog betere onderlinge samenwerking. ‘Aanvankelijk was armoede een belangrijk thema bij Burgers in de Knel, van daaruit is met ZamenEen eenzaamheid op de kaart gezet. We letten er ook nadrukkelijk op bij onze cliënten. De cursussen van ZamenEen waren ook een goede aanvulling binnen ons team om nog meer oog te hebben voor eenzaamheid’.

Behoefte aan maatjes voor psychisch kwetsbaren
Heleen Schakel van Icare wil graag een lans voor psychisch kwetsbaren, mensen die bijvoorbeeld last hebben van depressiviteit en andere handicaps. Hiervoor lukt het minder goed om een ‘maatje’ te vinden. ‘Een maatje vinden voor deze doelgroep om de eenzaamheid te verlichten gaat niet zomaar. We hebben het voorbeeld van een mevrouw, eind vijftig, met langdurige ernstige psychiatrische klachten en lichamelijke problemen. Ze woont alleen en heeft vrijwel alleen contact met hulpverleners. Ze heeft weinig geld voor extra dingen of vervoer. Wat zou zij graag een maatje vinden met wie zij spontaan wat kan afspreken. Een eindje autorijden, een kopje koffie, een bezoek aan het theater of zomaar een klusje in of om huis, een luisterend oor en bovenal het ervaren van nabijheid van een ander.’

Extra aandacht overbelaste mantelzorgers Biddinghuizen
Wijkverpleegkundige Shanice van Olst van Icare werkt in Biddinghuizen. Vanuit het wijkgericht werken en de samenwerking met Meerpaal Welzijn is er ook in deze dorpskern meer aandacht voor overbelaste mantelzorgers. ‘In het begin van de coronaperiode hebben wij wel te maken gehad met overbelaste mantelzorgers, omdat de dagbesteding bijvoorbeeld tijdelijk gestopt was. Vanuit de huisartsenpraktijk in Biddinghuizen zijn wij bezig hoe we overbelasting bij mantelzorgers kunnen signaleren en wat we hieraan kunnen doen. Op dit moment komen wij elke drie maanden bij elkaar en bespreken wij casuïstiek. Ook vullen wij de mantelscan in met overbelaste mantelzorgers en kijken we welke acties daaruit voortkomen.’