,,Moeite nemen om elkaar echt te zien’’

Op een rustige donderdagochtend ergens in een supermarkt in Dronten. Supermarktmedewerkster Vera snijdt de vleeswaren en ziet uit haar ooghoeken weer die man voorbijkomen. Altijd alleen, in zijn elektrische rolstoel, gaat hij langzaam alle schappen langs. Soms moet hij dingen vragen, waar iets te vinden is, of wanneer hij hulp nodig heeft om iets te pakken. Hij is slechthorend en dat kleine beetje extra aandacht waardeert hij enorm. Het kan niet altijd vanwege de drukte, maar deze ochtend heeft Vera even een moment tijd. Ze weet dat het geen restaurant is hier, maar ze maakt graag een uitzondering.

,,Mag ik u een kopje koffie inschenken bij de koffiecorner? Ik zie u hier wel vaker, hoe gaat het met u?’’

,,Krijg ik er ook een taartje bij?’’, is het gevatte antwoord.

Met meneer gaat het naar omstandigheden best goed, hij kan zelf zijn boodschappen nog doen en gelukkig is de supermarkt vlakbij. Hij maakt graag een grapje met het personeel. Wat fijn om in de alledaagse drukte toch de moeite te nemen om elkaar echt even te zien.