‘Ik leerde om de positieve dingen weer in te zien’

Janny Lussenburg (74) is een doorzetter. Maar na 18 jaar mantelzorgen voor haar man hield het ook voor haar op. De periode na zijn overlijden voelde voor haar als een ‘zwarte deken’. Toch slaagde ze erin haar leven weer op de rit te krijgen en ze voelt zich vitaler dan ooit.

‘Het is dus mogelijk, om uit zo’n dal te komen, maar dat had ik zelf nooit gedacht. Het leek alsof er een zwarte deken over me heen lag. Je denkt dat na het overlijden van je man iedereen wel naar je toe blijft komen, maar daar had ik een te rooskleurig beeld bij. Ik kreeg ook allerlei kwaaltjes en ik ging lichamelijk sterk achteruit. Zo had ik moeite met lopen en verplaatste me in een scootmobiel.’

Mantelzorger
Janny zorgde na het herseninfarct van haar man 18 jaar voor hem. Zijn levensverwachting was aanvankelijk ook veel lager. ‘Maar kennelijk heb ik hem goed verzorgd’, zegt ze vol humor. ‘Toch heb ik dat onderschat. Ik dacht het er wel even bij te doen. Maar mantelzorger ben je 24 uur per dag. Het was lichamelijk, maar ook geestelijk zwaar. Ik verloor zelf ook de aansluiting met anderen, uiteindelijk kwam ik per week nog geen 2 uur buiten de deur om iets voor mezelf te doen’. De afleiding was er nog wel door de aansluiting bij Stichting Onder Dak, waar ze kookte voor meerdere mensen met een handicap. Ook de zorgboerderij Vredehoeve was fijn, waar haar man regelmatig terecht kon voor een ontspannen middag. Maar toch, Janny was altijd voornamelijk met anderen bezig. Via een eenvoudig foldertje kwam ze 1,5 jaar na de dood van haar man bij Mantelkring terecht. ‘Ik voelde mij nog steeds mantelzorger, en zat tussen de mantelzorgers die hun verhalen deelden. Uiteindelijk sloot ik aan bij een andere groep, OpenJeHart, dat meer gericht is op het leggen van nieuwe contacten. Daar bleek ik beter op mijn plek.’

Optimistischer in het leven
Bij OpenJeHart deed Janny trouw mee aan het activiteitenprogramma, de wekelijkse wandelingen, weekenduitjes en thema-avonden. ‘Maar toch was er nog meer nodig om mij weer op de rit te krijgen. Ik kreeg via OpenJeHart het aanbod om mee te doen aan een aparte cursus onder de naam Creatief Leven. Hier kreeg ik het zetje dat ik echt nodig had.’ ‘Het belangrijkste wat ik leerde is om weer de positieve dingen in te zien. Ik sta nu een stuk optimistischer in het leven, ben veel vitaler. Ik kon niet meer fatsoenlijk lopen. Maar door zelf achter aangepaste schoenen aan te gaan kan ik nu ook meer bewegen, wat ook weer een overwinning op mezelf is. En wie had nog gedacht dat ik met mijn dochten en kleindochter naar Frankrijk zou gaan, kamperen met luchtbed en tentje. Daar ben ik 40 jaar niet geweest. Uiteindelijk viel alles toch weer op z’n plek, maar je moet het wel zelf doen.’

Janny Lussenburg: ‘Uiteindelijk viel alles op z’n plek, maar je moet het wel zelf doen.’