Erik Langeweg doet bij ZamenEen waar hij goed in is: het smeden van samenwerkingen

,,De mens is niet geschapen om alleen te zijn’’

De Coalitie tegen eenzaamheid in de gemeente Dronten is op 15 maart officieel van start gegaan onder de naam ZamenEen. Vanaf die datum vervult Erik Langeweg de rol van onafhankelijk voorzitter en kwartiermaker. Erik is geen onbekende in het maatschappelijk domein in Dronten. Van 2006 tot 2012 was hij wethouder in deze gemeente. Reden voor een paar vragen aan de kersverse voorzitter van ZamenEen.

Je gaat aan de slag als voorzitter van ZamenEen, de nieuwe coalitie tegen eenzaamheid die is opgezet in Dronten. Kun jij aangeven wat je zo aantrekt in deze functie?

,,Voor mij ligt de uitdaging in het smeden van een samenwerking. Ik heb dat natuurlijk eerder gedaan bij het MFC Biddinghuizen, Polikliniek Dronten, Centrum voor Jeugd en Gezin en bij jongerencentrum USRA Nirwana. Ik ben dan ook blij dat er al zoveel partijen de intentie tot samenwerking hebben uitgesproken en dat er steeds meer partijen en organisaties willen gaan aanhaken. Om die samenwerking vorm en inhoud te geven is fantastisch mooi werk.’’

Waarom is deze coalitie zo belangrijk?

,,Ik ben van mening dat de mens niet is geschapen om alleen te zijn. Dus als mensen alleen zijn of zich alleen voelen dan past dat in mijn ogen niet bij de mens. Daarom is het zo fijn dat organisaties gaan samenwerken om mensen te vinden, met elkaar in contact te brengen en vanuit de behoefte van mensen activiteiten te gaan organiseren.’’ 

Je bent geen onbekende in bestuurlijk Dronten, van 2006 tot 2012 was je wethouder in de gemeente, onder meer belast met sociale zaken, WMO en welzijn. Welke ontwikkelingen zie jij in het sociale domein wanneer het gaat over het thema eenzaamheid?

,,Laat ik het proberen duidelijk te maken vanuit mijn eigen inzicht. Naast mijn eigen werk ben ik ook verbonden aan een verpleeghuis van het Leger des Heils. Daar zie ik bewoners die zoveel hebben meegemaakt dat veel relaties in hun leven gewoon kapot zijn gegaan. Daarnaast ben ik verbonden aan een urgentiecommissie om voorrang voor woningzoekenden toe te kennen of af te wijzen. Ook dan zie je hoe levens van mensen zich hebben ontwikkeld. 
In de jaarverslagen van het Leger des Heils en van die urgentiecommissie zie je de hoeveelheid van hulpvragen en de verleende hulp. Er is dus veel te doen in het sociale domein. 
De oude verzorgingsstaat was doorgeschoten en mensen vertrouwden te veel op de overheid of vonden dat zij recht hadden op. Daarna komt de ontwikkeling dat mensen meer op zichzelf of hun sociale netwerk zijn aangewezen. Ook die beweging lijkt te ver te gaan. Veel mensen kunnen gelukkig heel lang thuis wonen en daar ook de nodige zorg ontvangen, maar dit mag niet doorslaan naar situaties die schrijnend zijn. 

In mijn ogen staan wij voor een nieuw evenwicht. Een evenwicht dat mensen zo lang mogelijk de eigen regie over hun leven laat voeren, maar zodra dat niet meer kan staat er naast het sociale netwerk een overheid die vangnetten kan bieden. Of het nu op het domein van zorg is of op dat van welzijn. 

Als je kijkt naar het thema eenzaamheid is het voor mij belangrijk dat mensen in beeld zijn bij andere mensen en dat er naar hun wordt omgezien. Dat past binnen de sociale netwerken maar ook bij een overheid die zijn inwoners via organisaties in beeld heeft.’’

Wat betekent het onderwerp eenzaamheid voor jou persoonlijk?

,,Bekenden van mij weten dat ik gescheiden ben en later mijn baan kwijtraakte. Dan val je terug op jezelf en moet je ook weer in contact komen met je zelf over je toekomst. Dat zijn soms momenten dat je je alleen voelt, ook al staan er familie en vele vrienden om je heen. Dus het is even een gevecht met jezelf over hoe je verder wilt. Ik was in de gelukkige omstandigheid dat veel vrienden naar mij hebben omgezien, dus dan komt er een moment dat je dat gevoel van er alleen voor staan achter je kan laten. Nu woon ik weer samen met mijn nieuwe partner in Hoogland, nabij Amersfoort. 

De periode van echtscheiding en baanverlies hebben mij goede dingen gebracht omdat ik anders tegen situaties aan ben gaan kijken. Ik heb afscheid moeten nemen van dingen die belangrijk voor mij leken maar dit uiteindelijk niet zijn. Ik ben door de tegenslagen, met daarbij de diepte van relaties, juist rijker geworden en daardoor kan ik als mens meer voor anderen betekenen. 

Dus ik denk dat ik thema eenzaamheid heb aangeraakt,een beetje ervaringsdeskundige ben en daardoor weet hoe belangrijk menselijk contact is.’’

Zamen-een - coalitie tegen eenzaamheid